Porady Rodzicielstwo

Opublikowano: 5 min czytania mgr Anna Martys

PEGI 18 a dziecko: jak odmówić GTA 6 i nie stracić kontaktu

Czarny pad do konsoli na biurku obok laptopa

Zdjęcie: Mateus Andre / Magnific

„Kupisz mi GTA 6? Wszyscy u mnie w klasie będą grać”. Dziecko pokazuje Ci grę na telefonie, a po Twoim „nie” odsuwa krzesło i wychodzi z kuchni. Możesz dać mu chwilę i wrócić do rozmowy, kiedy oboje będziecie na nią gotowi. Możesz przy tym zostać przy swojej decyzji.

W skrócie

Odmów zgody na grę z oznaczeniem PEGI 18 i daj dziecku prawo do rozczarowania. Powiedz krótko, z czego wynika Twoja decyzja. Jeśli dziecku zależy na tym, żeby mieć o czym rozmawiać z kolegami, zapytaj je, czego obawia się najbardziej. Możecie rozmawiać o tej obawie także wtedy, gdy decyzja już zapadła.

GTA 6 i PEGI 18: co oznacza ta kategoria

PEGI to europejski system klasyfikacji gier. Liczba 18 oznacza, że treści uznano za odpowiednie dla dorosłych. Oznaczenie wieku dotyczy zawartości gry. Poziom trudności to osobna sprawa.

W ocenie tej gry PEGI wskazuje drastyczną przemoc, sceny seksu i używanie nielegalnych narkotyków. Karta ma również oznaczenie zakupów w grze. Karta klasyfikacji PEGI.

Według American Psychological Association (APA) badania wskazują na niewielki związek między graniem w gry zawierające przemoc a łagodniejszymi przejawami agresji, takimi jak krzyk, a dowody są niewystarczające, by stwierdzić, że takie gry powodują przemoc. Stanowisko APA z 2020 r..

Jak powiedzieć „nie” i wytrzymać złość dziecka

Gdy rozmawiasz z dzieckiem o grze od 18 lat, oprzyj odmowę na tym, co jest w grze. Możesz powiedzieć wprost, że to Ty podejmujesz decyzję o zakupie. Krótka odpowiedź wystarczy, także jeśli dziecko wróci z argumentem, że za grę zapłaci z kieszonkowego.

„Wszyscy grają” może znaczyć „jutro nie będę wiedzieć, o czym mówią na przerwie”. W takim momencie presja rówieśników może łączyć się z FOMO, czyli obawą, że coś ważnego ominie dziecko. Zapytaj, czy ktoś je już namawia albo czy boi się, że wypadnie ze wspólnej rozmowy. Odpowiedź pomoże Ci zrozumieć, co dla niego znaczy ta odmowa. Więcej o FOMO.

Tak może brzmieć odpowiedź rodzica:

„Nie kupię tej gry. PEGI oznaczyło ją jako grę dla dorosłych ze względu na to, co jest w środku. Słyszę, że czekałeś na nią i że trudno Ci będzie, jeśli koledzy będą o niej gadać. Możemy o tym pogadać, kiedy będziesz chciał”.

Jeśli dziecko się złości, możesz chwilę pobyć z nim w ciszy. Jeśli wychodzi, daj mu przestrzeń i wróć do niego później, choćby prostym „Chcesz mi powiedzieć, co Cię najbardziej wkurzyło?”. Możesz przyjąć odpowiedź i zostać przy swojej decyzji. Jeżeli napięcie rośnie i dziecko zaczyna grozić lub rzucać przedmiotami, przerwij spór i zadbaj o bezpieczeństwo. Jak reagować, gdy złość nastolatka eskaluje.

Gdy dziecko i tak zobaczy grę: stream, YouTube, u kolegi

Kolega może pokazać fragment gry, a w grupowym czacie może pojawić się link do transmisji. Gdy dowiesz się o tym od dziecka, zacznij od „Dzięki, że mi mówisz. Co zobaczyłeś? Czy coś Cię przestraszyło?”. Nie proś o ponowne włączenie filmu. Jeśli dziecko chce opowiedzieć o jednej scenie, wysłuchaj go i zapytaj, czy chce wrócić do rozmowy później.

Zwróć uwagę, jeśli przez kolejne wieczory trudniej mu zasnąć, budzi się po koszmarze lub samo wraca do sceny, która je przestraszyła. Zapytaj, co wtedy pamięta i czego potrzebuje, na przykład czy chce, żebyś przez chwilę został przy łóżku. O zmianach w zachowaniu porozmawiaj także wtedy, gdy dziecko samo nie łączy ich z grą. Wskazówki Amerykańskiej Akademii Pediatrii o treściach, które wywołują lęk.

Przed kolejną wizytą u znajomych możesz powiedzieć ich opiekunom, jaką macie zasadę dotyczącą gier. Z dzieckiem ustalcie wcześniej, co może zrobić, jeśli ktoś włączy taką grę. Może na przykład napisać do Ciebie wiadomość i poprosić, żebyś po nie przyjechał.

Kontrola rodzicielska na konsolach

Ustaw ograniczenia na koncie, którego dziecko faktycznie używa do grania. Powiedz mu z wyprzedzeniem, jaki limit wprowadzisz i dlaczego.

Kiedy warto porozmawiać ze specjalistą

Jeśli każda próba ustalenia zasad kończy się kłótnią, możesz umówić konsultację rodzicielską. Na spotkanie wystarczy przynieść jeden konkretny przykład. Opowiedz, o co dziecko prosiło, co udało Ci się powiedzieć i w którym momencie rozmowa się urwała. Jeśli lęk, kłopoty ze snem lub konflikty się utrzymują i utrudniają nastolatkowi codzienność, podczas konsultacji można też omówić, czy odpowiednią formą pomocy będzie terapia młodzieży.

Ciężki wieczór po odmowie to za mało, by podejrzewać zaburzenie związane z graniem. W ICD-11 to rozpoznanie dotyczy wzorca grania, który zwykle utrzymuje się co najmniej 12 miesięcy i istotnie utrudnia funkcjonowanie, na przykład w szkole lub w relacjach. Więcej o tym, kiedy sposób grania może wymagać oceny specjalisty, znajdziesz w artykule o uzależnieniach behawioralnych. WHO o zaburzeniu związanym z graniem.

Najczęściej zadawane pytania

Od ilu lat jest gra oznaczona PEGI 18?
PEGI 18 to kategoria dla osób pełnoletnich. Jeśli szukasz gry dla młodszego nastolatka, sprawdź tytuły z niższym oznaczeniem i piktogramy, które pokazują, jakie treści zawiera gra.
Czy pozwolić 14-latkowi zagrać w grę z PEGI 18?
Możesz odmówić i zaproponować wspólne szukanie gry z niższą kategorią wiekową. Najpierw zapytaj, co najbardziej przyciąga dziecko w tej grze, i poszukajcie tytułu, który daje podobną frajdę.
Jak ograniczyć dostęp do gier PEGI 18 na PS5 i Xbox?
Na PS5 sprawdź zarządzanie rodziną, a na Xbox skorzystaj z aplikacji Xbox Family Settings. Po ustawieniu limitu wieku zalogujcie się na konto dziecka i sprawdźcie, czy ograniczenie działa.
Co zrobić, jeśli dziecko zagrało u kolegi?
Zapytaj, czy grało samo, czy oglądało kogoś innego, i jak się z tym czuje. Jeśli u kolegi obowiązują inne zasady, porozmawiaj z jego opiekunem przed następną wizytą o tym, jakie gry są w porządku dla obu rodzin.

Artykuł ma charakter informacyjny. Indywidualną sytuację dziecka możesz omówić podczas konsultacji psychologicznej.

Treść ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem, psychologiem ani psychoterapeutą. W sytuacji zagrożenia życia zadzwoń pod 112.

O autorze
mgr Anna Martys
mgr Anna Martys psycholog

Psycholożka pracująca z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. Konsultuje osoby doświadczające lęku, stresu, kryzysu lub niskiego poczucia własnej wartości oraz rodziców dzieci z niepełnosprawnością.

Zweryfikowano merytorycznie przez mgr Magdalena Hossadyna — psycholog

Twoja opinia

Oceń tekst

Pomóż nam ocenić, czy tekst był dla Ciebie pomocny.

Średnia ocena 5.0/5,0 · 1 ocena